Muziek en ambacht
Martin Korthuis (1952) is geboren en getogen in Bedum, onder de rook van de stad Groningen.
Na diverse omzwervingen langs Finsterwolde, Winschoten en Zwolle waar hij zijn huidige medemuzikanten ontmoette, is hij in 1992 neergestreken op Schiermonnikoog. Ook in zijn werkzame leven heeft hij vele zwerftochten gemaakt; van timmerman tot molenrestaurateur, van welzijnswerker tot hotelmedewerker. Onderweg heeft hij altijd liedjes geschreven over verlies, vreugde, dood, vaderschap, afscheid, liefde en eenzaamheid. Kortom over alles wat ons bestaan menselijk maakt. De eerste jaren deed hij dit nog in het Engels maar in 1998 verraste Martin zijn publiek met het album ‘Vrij zunder schuld’ met Gronings- én Engelstalige songs. De toon was gezet, waarbij zijn moerstaal uiteindelijk zegevierde. Zijn derde album 'Lös' 
was helemaal in het Gronings.

Van Noord naar Zuid
In het begin richtte Martin zich met zijn optredens vooral op het noorden en oosten van Nederland. Soms solo, maar veelal samen met Elco Stalknecht op accordeon en Albert Bartelds op gitaar trok hij langs vele kleine en ludieke podia kriskras door dit gebied.
Rond die tijd ontstonden de nieuwe liedjes voor het album 'Aailaand' en werd de band uitgebreid met Rick Mensink op percussie/slagwerk en Jeroen van Halem op contrabas. Het album ontving volop positieve aandacht in de landelijke en regionale pers. Mede hierdoor begon men in het zuiden van het land ook belangstelling te krijgen voor het repertoire van Martin. Een uitgebreide tournee door heel Nederland, met uitstapjes naar Limburg en België, was het resultaat. Het publiek omschreef deze concerten als intiem, puur, sfeervol en passievol.

Muze
Met het verschijnen van het album 'Muze' medio 2008 wordt het startsein gegeven voor een nieuwe rondgang langs theaters en muziekpodia. De poëtische teksten van Muze zijn, net als bij de vorige albums, persoonlijk maar tegelijk ook universeel; een ieder zal er iets van zichzelf in kunnen herkennen.
In het voorjaar van 2009 werd Muze genomineerd voor de Streektaalprijs 2008 van het Noorden!


Enkele persreacties:

Mirjam Adriaans (Folkforum.nl):
‘Martin Korthuis heeft met Aailaand een fraai document over het menselijk bestaan gemaakt. De teksten zijn persoonlijk, maar tegelijk is het thema universeel, iedereen zal er iets van zichzelf in kunnen herkennen’.

Jan Colijn (Musicmaker):
‘Een goede vriendin, geboren Groningse vertelde hoe ze deze week wakker was geworden met luisterliedjes uit haar vaderland. Ze had ademloos naar de radio liggen luisteren tot eindelijk de naam van deze zanger werd genoemd. Ze zei echt getroffen te zijn door de muziek’.

‘Deze zanger weet bij zijn publiek kennelijk de gevoelige snaar te raken. En is dat het niet waar het in de muziek allemaal om draait?’.

Ruud Heiijer (Heaven):
‘Ook op deze vierde bewijst de in Bedum geboren bewoner van Schiermonnikoog dat hij in dat harde Gronings overtuigend kan zingen over twijfel, liefde, eenzaamheid, lust en spijt. Met glansrollen voor drummer Rick Mensink, contrabassist Jeroen van Halem, gitaristen Albert Bartelds en Rob Bults, pianist Elco Stalknecht en diverse gasten’.

‘Korthuis is direct en poëtisch, of hij nu zingt over een populaire hoer, luieren in een duinpan, zijn verlangen naar seks met zijn geliefde of moe in slaap vallen. Beeldspraken en humor relativeren zijn emoties soms, maar benadrukken die daardoor tegelijk. Bovendien maakt Korthuis’ stem zijn gevoelens nonchalant voelbaar, alsof hij vergeet dat hij zingt’.

Rein van den Berg (Plato.nl):
‘De Groningse teksten klinken verrassend ongeforceerd, en zeer natuurlijk. (Voor natuurlijk klinkende Nederlandstalige muziek wil ik n nog wel eens uitwijken naar België). Gepassioneerd en weemoedig etaleren Korthuis en de zijnen hun talenten. Met Aailaand – dit vierde album, als ode aan Schiermonnikoog- word ik overdonderd door de eenvoud en directheid, waarbij ik meteen toevoeg dat de totale ambiance ook zeer onderhoudend kan zijn voor anderstaligen. Poëtisch, maar met de kracht en rustgevendheid van een ruig en schilderachtig landschap. Thuis’.

Herman Veenhof (Nederlands Dagblad)
‘Muzikaal is dit album bovengemiddeld goed. Korthuis heeft een mooi sleetlaagje gekregen op zijn wat droge, weemoedige stem. Akoestisch, strak gespeeld door een hechte band, met accordeon, plukbas en mooi maar niet te opdringerig roffelende trommeltjes.’


Nico Slagter (Musicmaker)
‘Het is muziek die geleefd wordt. Sterke teksten gecombineerd met een strakke band. Muze zit een beetje tussen de kleinkunst en singer-songwriter in, maar dan in het Gronings. Een adaptatie van een Oscar Wilde-gedicht (Narcissus) wordt afgewisseld met een liefdesliedje (Madelief) en de charme blijft. Je zal het tekstboekje erbij moeten pakken om alles mee te krijgen, maar dat hoeft niet: de nummers blijven onverstaanbaar ook prima overeind. Korthuis brengt het overtuigend, je gelooft hem meteen. Aan zijn grijze haren op de hoes te zien kan je je voorstellen dat hij het allemaal wel eens heeft gezien en meegemaakt.’