Terug

Aailaand

de zun komt op, t wórt n waarme daag, de duusternis verdwient aachter de dunen
t helmgras gait hin en weer en wuift mie tegemout: doe bister weer
ik loop deur t mulle, rulle zaand, allain n handouk en n mooi bouk
ik vlei mie neer ien n waarme paan en sloet mien ogen, wat voult t hier toch goud

dat klaine aailaand ien die grode wereld
dat schier plekje met heur aigen toal,
mooi laand

t bouk glidt langzoam oet mien haand, t verhoal verdwient onder t zaand
de waarmte van de zun verbraand aal mien gedaachten, mien kop is leeg
n wiendvloag sloat een bladzie om, leest verder zunder mie t hoofdstuk oet
ik heur en zug niks meer, heb gain gedaachten, t bouk is oet

dat klaine aailaand ien die grode wereld
dat schier plekje met heur aigen toal,
mooi laand

ik loop terug laangs de nadde kaant, mien blode vouten speulen met de zee
n kold glas bier en n sigeret op n terras, n prachteg stee
en kiek noar aal dat moois vandoag van onder hoog en boven wat loag ...

dat klaine aailaand ien die grode wereld
dat schier plekje met heur aigen toal,
mooi laand

© Martin Korthuis