Terug

Allain

ik zugdie stoan ien n open deur
de contoeren van dien liggoam, hoar
zo preuts en zo geil tegeliek
ik open mien ogen en doe bist weg
gain enkele reactie meer
ik hoel, ik jaank, der vaalt weer
der vaalt weer n flés
ik heb er alles aan doan om die vot te joagen
en dat is mie ook oareg lukt
ik kiek oet t venster, alles is wit
gain enkele voutstap, richting mien deur

ik mis die

ik stoar noar mien noavel
doe fluusterst ien mien oor
“bist wel wat zwoader worden”
ik sloa heur van mie oaf, maai om mie hin
moar ze nestelt zich ien mien aandere oor
“aigen schuld dikke bult, ik heb die nog zo voak zegt
ik wil dast mie zugst en nait allain ien bér”

ik mis die

hé woar bistoe, allain

de wereld wordt klain, ik wil gainain meer zain
het net sloet zich om mie hin
gebroken glas, n dreum van draank
broene plekjes ien mien baank

ik mis die

hé woar bistoe, allain
hé woar bistoe, allain, allain…

© Martin Korthuis