Terug

Zundaag

t is zundaagmörgen een uur of aacht
ik wor roupen, wor verwaacht
ik was mien gezicht bie t aanrecht
en roek de kovvie en pruif de sfeer
de biebels liggen kloar, de klok dei tikt
ik krieg een stropdas, een aander gezicht
t is stil ien hoes, t is stil op stroat
nog even en wie vienden elkoar vroug of loat

drei pepermunnjes ien de rechterbuus
draimoal een dubbeltje kollektezak
ien gepaste vreugde op weg noar kerk
op rieg zeuven onze vaste stek

de kerk zit vol, een stille angst
twaalf swaarte pakken
veur de preekstoul laangs

domie kriegt een hand en klimt omhoog
en kiekt din neer op t gewone volk
wie goan weer stoan en kriegen de zegen
wie zingen een psaalm joa t duurt nog wel even
domie bidt veur alle zaiken
en smeekt veural veur onze zoaleghaid
de stilte wordt stoord deur t kollektegeld
de preek begunt
mien pepermunje smelt
een dunderpreek over goud en kwoad
wat bin ik blied dat k oetverkoren bin
mien gedachten dwoalen oaf
en ik zuik de plek
op het plefon, mien vaste stek

de kerk zit vol, een stille angst
twaalf swaarte pakken
veur de preekstoul laangs

noa aanderhaalf uur maggen wie der oet
ik kin nait zeggen dat k mie beter voul
ik kiek om mie hin en zuik de vreugd
op aal dij gezichten van old tot jeugd
moar ik zuch om mie hin gain enkele rust
gain enkele taiken van onze zoaleghaid
enkel de bliedschap: “wie binnen der weer oet”
gaauw de jas aan gaauw noar hoes

de kerk zit vol, een stille angst
twaalf swaarte pakken
veur de preekstoul laangs

© Martin Korthuis