Terug

Hooglaid (vrij noar koning Salomo)

zai:
kus mie / kus mie toch
dien laifde / zuider din wien
doe roekst noar heerlke eulie
sproakeloos / t geluud van dien noam
alle wichter hollen van die
nem mie mit / loat ons goan !

hai:
ooh / doe / schierste van alle wichter
zo mooi as de merrie van mien woagen
dien sieroaden langs dien wangen
de hanger om dien haals
alles van gold wil ik moaken
alles laifste / der op en der aan…

zai:
zo laang hai bie mie is
roekt alles noar geluk
mien laif vleit zich aan mien börsten
as mirre / hars van n mooie boom
n bos kleurege bloumen / mien laif
oet de toen van ons parredies

hai:
vrund van mie
wat bistoe mooi
zo aineg mooi
dien ogen as klaine diamanten
as lelies ien n veld van dizzels



zai:
mien laif / wat bistoe mooi
zo fris en zo gruin ien bÈr
mag ik ien dien schoaduw zitten
dien vrucht / zo zuit ien mien mond
wie dwingen de laifde nait
want zai is nait te wekken
zai is er / wanneer zai dat wil
kiek / doar komt hai aan
gain baarg is hom te hoog
hai daanst over de dunen
as n gezel / n jong hert / mien laif

hai:
dien lippen / zo rood as mien bloud
verrukkelek is dien mond
dien wangen glÌnnen ien de oavendschemer
mien laiverd / ik voul mie zo goud bie die
dien bórsten binnen as n twijling
stroalend wit tussen n bloumenpracht
zodroa de dag vaalt
de oavendwiend bekoort
de schoaduw zich oplöst
goa ik noar de baarg vol mirre
noar de heuvel mit wierook
joa / alles is mooi aan die
volmoakt dien schoonhaid
doe hest mie betoverd
mit n blik van dien ogen
wat n genöt is dien laifde
houveul zuider dien wien
dien lippen smoaken noar honing
dien tong wiend mie op





zai:
ien mien toen bistoe de bron
n fontein van levend woater
ik open mien haart / ontvang dien geuren
kom bie mie laif
vlij die neer tussen mien bloumen
en eet van alles / zo veul astoe wilst

hai:
vrunden / eet en drink de laifde
drink tot een zoalege dronkenschap !

zai:
ik slaip moar mien haart was wakker
ik dreumde over mien laif
ooh kom binnen / kom binnen mien laif !
mien noakte woarhaid
ontdoan van aal t voel
t vocht oet mien porieën
de druppels van laifde
vaalen allain veur die
doar is mien laif
hai stait bie de deur
ik spring op / van bliedschap
mien haart gait tekeer
ooh kom binnen / kom binnen mien laif !

moar achter mien verlangen
was er niks din leegte
n lege plek / hai was er vandeur
ooh laifste / ik zuik die
moar ik kin die nait vienden
mien laifste het kleur
wint t van elkenain
zien lokken binnen golven
op t zuuverste woater
en zien ogen binnen as fakkels
ien n eeuwege duusternis
zien wangen kleuren de horizon
zien mond / vloeiboar nat / genot
zien lichoam as n kunstwaark
ooh zo hemels blaauw
alles aan hom / laifde lust
ik bin van mien laifste
en mien laifste is van mie

hai:
ik roak van streek
astoe noar mie kiekst
dien hoar golft
kleurt t gold ien de wiend
der is gain haand vol
moar n laand vol
want der is moar ain
en dat bistoe
tot aan t Ìn

deur die wör ik wakker
zulfs smörgens vroug (op)
doe waarmst mie
geefst mie kleur
dien heupen ronden dien lichoam
dien noavel / een safier
dien buuk laidt mie noar dien bloesem
zai opent heur pracht

zai:
laiverd / eet en drink mien laifde
drink tost dronken wörst
ik was n vesting
mien bórsten waren toorns van verzet
moar deur die
opende ik mien poort
gaf ik mie over / veur die
kom mien laiverd / kom !

© Martin Korthuis