Terug

Narcissus (vrij noar Oscar Wilde )

dit is t verhoal
van n jonge vent
noar t ín
zo vol van zuchzulf
zo weergeloos mooi
zo·s hai kín

elke daag laip hai
joar ien / joar oet
keer op keer
noar t zulfde plekje
aan raand van t meer

hai boog zug veurover
spaigelde hom
weer en weer
ien t schone woater
van t meer

moar ain keer te vér
vaalde veurover
hai verzoop
t wér n moeras
zölde troanen / zunder hoop

( de bergnimpfen )
“hé meer / woarom hoelstoe
woarom toch dai troanen “

“ik hoel om Narcissus
mien ainege moat”

( de bergnimpfen )
“joa dat is logies
wie laipen allemoal om hom hín
doe wast dij aine
dij zien schoonhaid mög zain”

“was hai din mooi”
vroug t meer verboasd

( de bergnimpfen )
“hé waist dat nait
hai boog zug toch elke daag
veurover noar die
dien woater / zien laach”

“nee”
see t meer
“ik heb noeit zain hou mooi hai was”

“ik hoel omdak hom mis
zien lichoam / veurovergebogen
zag ik hou mooi ik was
ien t schiensel van zien ogen”

“haar dus n oogje
allain op miezulf
ik zag hom nait stoan
moar veurovergebogen “

zo dat was Narcissus
joa wie allemoal
hai spaigelde onszulf
de spaigel as metafoor

van t schone woater
keer op keer
van t schone woater
van ons meer

© Martin Korthuis